هوا که سرد میشه یه حس عجیبی منو تو خودم میکشه...

پناه بر خدا

هر وقت طرف دنیا رفتم، دنیا "شَتَلَق" کوبید تو صورتم

ما را به خیر و شما را به سلامت "دنیا"

غُرغُر کردن مساویست با ناشکری. یعنی قدر همین هایی که داری رو هم نمیدونی. همین اَه گفتن ها کفران نعمت هستند.

و

شکر نعمت نعمتت افزون کند

کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند

حوصله نداری؟ وضو بگیر، یخ کن، بلرز حتی تو زمستون و سر حال شو!
والله....
نمیبینی بعد از نماز سر حال میشی، خواب از سرت میپره مخصوصاً صبح ها، یک دلیلش "وضو" هست.

گاه باید رویید
در کنارِ چشمه
در شکافِ یک سنگ !
به امید فرداها

..............

منبع

http://abbasloo-art-culture.blogfa.com

بزرگ ترین بلاها و امتحانهای من قبل از تولدم آماده ی ورودم به این دنیا بودند...

آن دو نفر....

و من اصلا نفهمیدم که آنها امتحانات من هستند.

شکستم، خرد شدم، نا امید شدم و تاب از کف دادم...

خدایا مرا ببخش

به خدایی ات قسم....

میگی به خدایی که خودش فلان بلا را سر من آورده پناه ببرم؟! او اگه می خواست اصلا این بلا را سر من نمی آورد که نیاز باشه حالا بهش پناه ببرم. نه این کار خنده داره...

من میگم عزیزم، خدا خودش گفته ما رو امتحان میکنه. اینها امتحان هست نه بدجنسی خدا!

فقط کافیه تو حواست رو جمع کنی و با کمک خواستن از همون خدا امتحاناتت رو با موفقیت بگذرونی تا یک پله ی دیگه بروی بالاتر.

باور داری اینها رو یا نه؟ باور داری قرآن رو يا نه؟

آیات ۱۵ و ۱۶ سوره ی فجر